Workflow badawcze AI w Claude Code i Codex

To nasze własne R&D — metoda pracy, którą zbudowaliśmy u siebie i rozwijamy na własnych projektach. Nie jest to zlecenie klienta. Najbliższy dowód, jaki możemy pokazać: tym procesem powstała witryna, którą właśnie czytasz — od zebrania starej strony, przez brief i plan techniczny, po kod.

Co to jest

Zestaw workflow multiagentowych uruchamianych w Claude Code i Codex, w których wiele agentów pracuje nad jednym zadaniem z podziałem ról i punktami kontroli.

• Destylacja równoległymi agentami. Materiał dzielimy na klastry tematyczne i każdy klaster dostaje własnego agenta z tym samym szablonem notatki. Jeden agent nie musi utrzymać w głowie całości, a wyniki są porównywalne, bo powstają w identycznym formacie.
• Panel szkiców i sędzia. Kierunek strategiczny nie powstaje w jednym podejściu. Trzy niezależne szkice pisane osobno, bez wglądu w siebie, potem osobna instancja jako sędzia wybiera kierunek i uzasadnia werdykt na piśmie.
• Adwersarialny audyt. Na końcu wchodzi agent, którego zadaniem jest spróbować obalić wynik: znaleźć sprzeczności między dokumentami, liczby, które się nie zgadzają, i decyzje bez uzasadnienia. Recenzent nie jest autorem sprawdzanego zakresu.
• Twarde bramki między etapami. Kolejny etap nie startuje, dopóki poprzedni nie ma odhaczonej listy warunków ukończenia.

Jaki problem rozwiązuje

• Jeden agent na długim zadaniu gubi spójność. Im dłuższa praca, tym większa szansa, że końcówka zaprzeczy początkowi. Podział na role i klastry ogranicza to, bo żaden agent nie prowadzi całości sam.
• Wynik zależy od nastroju sesji. Bez bramek i szablonów ta sama praca wykonana dwa razy daje dwa różne poziomy jakości. Z bramkami różnica jest w treści, nie w kompletności.
• Model potwierdza pierwszą hipotezę. Panel szkiców i sędzia wymuszają porównanie alternatyw, zamiast rozwijania pierwszego pomysłu, który się pojawił.
• „AI coś napisała, ale nikt nie wie, czy to prawda”. Adwersarialny audyt jest odpowiedzią proceduralną: ktoś ma obowiązek szukać błędów, zanim wynik pójdzie dalej.

Jak to zbudowaliśmy

Nie ma tu jednego programu — jest potok, zapisane role i stan trzymany w plikach. Agent koordynujący rozdaje zadania, pilnuje kontraktów i scala sprawdzone wyniki. Agenci wykonawczy pracują równolegle na rozłącznych zakresach, a osobny recenzent próbuje obalić wynik. Claude Code i Codex są narzędziami w tym układzie, ale konkretna rola zależy od zadania, nie od marki modelu.

Kluczowa decyzja: prawdą jest to, co zapisane w plikach, nie to, co pamięta sesja. Destylat, brief, plan techniczny i dziennik decyzji leżą w repozytorium i przechodzą przez gita. Każda sesja startuje od odczytania stanu, a nie od odtwarzania go z pamięci.

Ta witryna jest przykładem przebiegu w całości: 81 adresów starej strony zarchiwizowanych i zdestylowanych z werdyktem dla każdej podstrony, panel trzech szkiców rozstrzygnięty przez sędziego, brief, plan techniczny i architektura docelowych adresów, a na końcu implementacja z niezależnym przeglądem. Treść, którą czytasz, powstała w tym samym potoku — pliki, nie panel administracyjny.

Czego to dowodzi

Że umiemy zaprojektować i uruchomić działający system wielu agentów, a nie tylko o nim opowiedzieć. To dowód dla usługi systemy multiagentowe — pokazujemy przebieg, który się wykonał, i artefakty, które po nim zostały.

Metodę i podział ról opisujemy szczegółowo w jak budujemy z AI, a wersję dla klienta w procesie.